Prolog

Witam, witam...

Nazywam się Sally. Tylko Sally. Nazwiska nie mam. Tak w sumie nie mam niczego. Nie mam rodziny, przyjaciół, domu...

No, może z tym domem trochę przesadziłam, ale z rodziną już nie.

                                                                       ***

Moim domem jest obóz herosów. Trafiłam tu gdy miałam 3 lata. Podobno znaleziono mnie w lesie. Obok mnie był piekielny ogar. O dziwo mnie nie zabił. Sama nie wiem czy w to wierzyć bo oczywiście niczego nie pamiętam. Tak więc od 9 lat siedzę tu i się nudzę. 

Jestem najlepsza w walce na miecze więc nie ma z kim na serio powalczyć. Znam obóz jak własną kieszeń. Las również. Ponieważ w nim spędzam prawie cały czas. Znam prawie wszystkie nazwy roślin tam rosnących. Drugą rzeczą którą robię, gdy nie siedzę w lesie, jest czytanie książek. Czasami pożyczam jakieś ciekawe, od tych z domu Ateny. 

Sama do nich nie należę. Nie nie należę do żadnego z domku. Nie wiem  jaki jest mój boski rodzic.

 

Na początku myślałam, że Demeter, ponieważ znam się na roślinach, ale szybko porzuciłam ten pomysł, bo większość dzieci Demeter jest pozytywnie nastawione do innych ludzi. Ja wręcz przeciwnie. Atena też odpada, nienawidzę się uczyć. Tylko książki. Nauka za nic.

Myślałam o Hadesie. 

Dzieci wielkiej trójki rzadko się zdarzają. No ale jak zwykle i ten pomysł się nie sprawdził. Ponieważ pojawiło się dziecko Hadesa. Miał na imię Mark. Fajny był z niego towarzysz. Był. Ponieważ zabiły go potwory. Problem w tym, że nie byłam smutna z powodu jego śmierci. Byłam tylko taka jak zawsze - ponura.

Większość obozowiczów nauczyła się już omijać mnie z daleka.

Nie mam przyjaciół. Nawet z domku Hermesa. Dopóki nie uzna mnie mój rodzic jestem skazana na ich towarzystwo, albo raczej byłam. Widuję się z nimi tylko podczas posiłków. Cały dzień i noc spędzam gdzieś indziej. 

Zawsze tak było. Było dobrze. Ale wszystko to musiał zepsuć mój ''ukochany'' rodzic. 

 

 

Zostałam uznana.

 

 

 

 I jak? Podobało się? Mam nadzieję, że tak.

 

3 komentarze = nowy rozdział

Każdy kolejny komentarz = dłuższy rozdział